Brazylijskie jiu-jitsu to bardzo praktyczny i efektywny styl, w którym nacisk kładzie się przede wszystkim na skuteczność w walce. To co student wie, jest dużo mniej ważne od tego, co potrafi pokazać na macie. Skuteczność w walce zależy od kombinacji kilku czynników: wiedzy technicznej, stopnia rozwoju cech psychofizycznych, umiejętności wykorzystania znanych technik, kreatywności i stosowania różnych strategii. Jakie cechy fizyczne determinują skuteczność w walce w brazylijskim jiu-jitsu? Przede wszystkim: szybkość, siła, wytrzymałość, dynamika, czucie, timing, dokładność, elastyczność, poczucie równowagi, koordynacja, wyczucie dystansu. Są to wszystko cechy niezbędne do tego, żeby tchnąć w techniki życie. Bez nich techniki są tylko pustymi skorupami. Ci, którzy twierdzą, że „technika wystarczy”, albo do końca nie wiedzą, co mówią, albo są nieszczerzy. Technika, czyli jakiś zestaw ruchów to dopiero początek. Powie to każdy atleta, cokolwiek by ćwiczył. Sama znajomość ruchu nie daje umiejętności. Dopiero „uzbrojenie” go w odpowiednie cechy fizyczne nadaje mu znaczenie. Wyobraźcie sobie pojedynek bokserski, w którym żaden z zawodników przez czterdzieści minut nie wyprowadza żadnej szybkiej kombinacji, żadnego mocnego ani precyzyjnego ciosu. Wygląda to tak, jakby grali ze sobą w „łapki”. Jak byście ocenili takie widowisko? Gdyby ktoś jeszcze zapłacił dwa tysiące dolarów, żeby razem z dziewczyną usiąść tuż przy ringu, to chyba już po drugiej rundzie zażądałby zwrotu pieniędzy za bilety!